Ako at ang aking konsensya!

Ilang araw ko na siyang nakikita. Gusto ko siyang kausapin ngunit wala akong lakas ng loob. Nais kong basagin ang aking katahimikan para isalaysay sa kanya ang aking saloobin. Malakas ang bulungan ng mga nagdaang araw, tila isang maliit na apoy mula sa upos ng sigarilyo hanggang tuluyang nagningas at naging ganap na sunog. Malungkot akong malaman ang bagay na ito. Sino bang makakalimot sa kanya: kung paano siya lumakad, kung paano siya sumagot ng telepono, kung paano siya makipagusap sayo... Haayyy, kay bilis ng panahon. Tunay ngang darating ang isang unos ng di mo inaasahan. Pero ganun pa man, kailangang maging matatag ka sa pakikihamon ng buhay. 3:45 ng kahapon, nang basagin niya ang aking katahimikan... Sandaling tumigil ang inog ng aking mundo... Nais kong umiyak at magmukmok sa isang sulok.. Nais kong sumigaw. Nais ko siyang kausapin. Maraming bagay ang nais kong gawin ng mga oras na yun, ngunit ako ay nagupo ng dahan-dahang panlulumo. Malungkot ngunit kailangang tibayan ang aking...

Malamyos ang simoy ng hangin... sa bawat hakbang, mararamdaman mo ang kakaibang ihip ng hangin... Malamig kung ihahambing mo sa nagdaang mga araw. Payapa ang bawat tanawin habang binabagtas ko ang kahabaan ng kalsada pauwi sa aking tinutuluyan... May mangilan-ngilang sasakyan na dumaraan, na tila di alintana ang dilim ng gabi. Pasadong alas nuebe na, pero heto ako at naglalakad pa lang, habang pinagmamasdan ang paligid at nagmuni-muni. Ilang tulog na lang at BER na naman. Mabilis na nagbalik ang mga ala-ala ng aking kabataan... Ganitong panahon nagsisimula na kaming manulot ng balat ng kendi, at nagpapatuyo ng sanga ng puno... Matapos matuyo ng sanga pipinturahan ng kulay puti tapos ilalagay sa lata ng pineapple juice saka lalagyan ng maraming bato para tumayo ang sanga na may kulay puti. Samantalang ang mga balat ng kendi ay gagawing tulad ng mga talulot ng isang bulaklak. Ang iba naman ay lalagyan ng bato sa loob para magmukhang kendi ulit. Ito ang hitsura ng Christmas Tree ng aking ...

Yes, I admit.. i love shopping... ewan ko ba pag nagpunta ako sa mall, I badly need to shop... hehehe.. :) eh pagtiningnan ko ang cabinet ko wala na nga akong paglagyan ng mga damit ko, to think dalawang malalaking cabinet na ang nakalagay sa aking room... hahaha... :) Pero recently na-notice ko lang sa sarili ko hindi na ako nakakapunta sa Orchard, Somerset, City Hall, Bugis or any part ng Singapore na pwedeng mag-shopping... Almost 1 month na akong hindi nakakadalaw ng Orchard.. can you believe that.. ONE MONTH!!! whaa... so amazing 'lha! :) I know I'm busy with my work.. (lagay na ito busy pa ha...) kidding aside, this month super busy po talaga... daming cut-over kaya naman puro CUT na ako, kulang na lang gawin akong chop chop guy... hehehe... kaya pagdating ng weekends, mas prefered ko pang mag-stay na lang sa bahay at matulog.. Pero most of the time pag saturday's nasa labas ako kasi may activities sa church... :) Well, good na din yun kasi iwas ang aking mga kamay sa...

"Friendship di ako papasok ngayon.." "O walang pasok ngayon, Holiday ang Singapore." "Bakit ba papasok pa, uuwi din naman.." "Uyyy, paano ba mag-MC?" "Ang hirap kasi, di ko kayang umarte baka ako matawa!" Yan lang ang ilan sa mga dialogue ko this past two weeks... Ewan ko ba, sobrang ayaw ko talagang pumasok recently... Dahil ba bad trip ako sa office? Well, isa na yun sa reason... Parang wala na akong reason para pumasok except that I need to earn money and send back to Philippines... Yun na lang ang nagho-hold back para magpatuloy ako sa trabaho... Other than that... I really wanted to resign... :) Anyways, isa sa previlage ko dito sa office is to take MC... I'm not so sure kung ano ang meaning ng MC pero for my speculation it's either Medical Certifdicate or Medical Consultation kung di yun ang meaning ewan ko na lang... basta dealing with Medical... :) In my one year and 4 months here in my company, di ko pa nagagamit ang ak...

Ilang araw na akong walang entry dito sa aking blog... hehehe... Ewan ko ba, walang masyadong nangyayari sa akin recently... Pero okay naman ako... kaso nothing special naman kaya wala me maisulat dito... :) Dahil ayaw ko namang mabibigo ang aking mga fans ng aking blog, kaya kahit halos dugo na ang tumutulo sa aking utak sige lang, dapat talagang pigain ang aking medulla oblongata, pituitary gland, etc.. para lang magkaroon ako ng kwento... hahaha... :) To be honest ang magawa ng blog ang isa sa pinakamahirap na work... hahaha... :) kasi kailangang mong mainspired bago ka makagawa ng kwento noh!... hehehe.. hindi ito basta-basta... lalo na ang blog ko, na talaga namang dinadayo... hahaha... *tigas ng mukha mo RENIE... Kalbo ka... hahaha* Anyways, dahil minsan medyo petiks ako d2 sa office, kaya may time na patiwa-tiwarik lang ako d2.. minsan cartwhell, minsan tambling at kung minsan tatalon sa bintana tapos balik sa 4th floor tapos talon ulit... yun bang pampalipas oras... hahaha... :...

Hi everyone... well, I'm okay now... I'm no longer in my boiling point.. hehehe.. remember last time I belong to Daniel Powter song: "BAD DAY.." harharhar... :) But since today is saturday and no work, well I have two days off, in what I called "hell" (Oooppsss.. sorry Lord for this...) Anyways, that's not my topic today, I don't want to have a BAD DAY again.. hahaha... I want to experience a little bit of heaven for two days... hahaha... :) Today is very special day for me, because our Household in SFC held in my place in Sengkang... :) By the way, household is like a cellgroup in other community. Normally you will gather in one place to have fellowship like sharing, praise and worship, gospel reading and of course my fave EATING 'lha! hahaha... :) I'm so happy with our group today because our attendance is okay, except we had one absent.. hhmmmmm... who is he??? Well, no other than our "kuya" CHESTER!!! hahaha... *peace bro...* Br...

Yesterday isa sa pinakaayaw na araw ko... ewan ko ba basta sobrang bad trip ako... as in super bad trip ako... grrrr.. (di ba hindi halatang galit ako..) gusto ko talagang mawala na lang bigla kahapon... :) (di ba may tendecy na mag-walk-out na naman ako.. hahaha...) Kasi ba naman morning pa lang asar na ako tapos sunod-sunod pa ang pagka-asar ko... kaya yun.. super bad trip ako sa work ko... :( Normally pasok ko 10am, pinapasok ako ng buwisit kong officemate ng 8am, kasi daw may problema and they need my help.. well, labag sa kalooban ko ito kasi hirap akong gumising ng maaga... Pero syempre work ito kaya okay lang sa akin... Nang inaayos na namin ang problema, biglang tumawag ang kasamahan namin sa desk number niya. Eh syempre ipinaliliwanag ko sa kanya ang dapat gawin kaya daldal ako ng daldal, aba bwisit na ito sabihin ba naman sa akin na.. Ssshhh sabay lagay ng daliri niya sa labi nya para sabihin na tumahimik daw ako... Nyeta!! as in... sorry kung medyo not good ang nasabi ko... ...

Friendly daw ako.. yun ang kalimitang sinasabi sa akin.. bubbly din daw kahit di naman ako mukhang bubbles... hahaha... :) Mr. Congeniality din daw ako kahit di naman ako sumasasali sa competitions.. hahaha... :) Anyways... dito sa office pag may pagkain ako, lahat ng tao dito binibigyan ko... syempre dapat sensitive ka din sa fud na iaalok mo kasi most ng kasama ko d2 mga kionaps... ayaw nila ng biik or any form ng karne... :) Wala lang natutuwa lang ako sa kanila... Actually friendly din sila... sabi ko nga, may mga alam na akong ibang salita dahil tinuturuan nila ako... hahaha.. :) Kanina biglang lumapit sa akin yung isang kionaps na lagi kong kaututang dila and he gave me this pistachios (thanks suzi for the correct spelling... hahaha...) so sabi ko: "WOW... Xie xie ni!" Well, any form of nuts fave ko po... especially mani... sobrang die hard fan ako nito kahit noong nasa pinas pa ako... :) So syempre kuha agad ako... :) then tinikman ko ang unang pistachio... wwhhaaa.. ...

Last Sunday medyo LQ kami ni mama... hahaha... (feeling ko talaga kami na... kapal ng mukha) Basta hindi kami okay noong Sunday... magulo kasi ako... malabo akong kausap.. Ok fine what ever kasalanan ko na... pero good thing okay na ulit kami.. hahaha... Ang hirap pala ng ganitong stage yung tipong parang kayo na hindi... hahaha... :) Anyways di yan ang kwento ko... After we sang sa St. Anne I invited Romeo na samahan ako sa Hougang Mall kasi I need to renew my library card dahil expired na... Eh kailangan ko pa namang manghiram ng books sa Library kaya dapat ma-renew na agad... (feeling genius) (: Ikot kami sa Mall hanggang mapagod... hahaha... Eh Sunday naman kaya, kaya okay lang na magliwaliw.. Sayang sana kasama namin si Mama kaso nagtampo eh... :) Well, unexpected moment I saw Christian Bautista here at Singapore... wwwhhaaa... IDOL... hahaha... promise Idol ko po ito... :) Okay lang kahit jologs siyang sumayaw pero for me... COOL na COOL... hahaha.. Actually noong nagsisimula pa ...

Kahapon I been thinking kung ano ang aking isusulat sa blog ko... As you can see marami na ang aking frequent buwistors este visitors pala... hahaha... Medyo semi-toxic ako kahapon sa work tapos wala pa akong maisip na maisulat kaya ang result no entry ako... parang NO ID NO ENTRY.. harharhar... Well, sa mga hindi nakakaalam nakatira ako sa dulo ng walang hanggan ng Singapore, sabi ko nga isang utot na lang Malaysia na... hehehe and our office isang tambling na lang malaysia na din... hehehe... Medyo province kasi yung place ko dito sa Singapore.. :) Laki ba naman ako sa bundok kaya hanap ng katawan ko yung province pa din... hahaha... Anyways, from my house going sa bus stop pagpasok ng office... it takes 10-15 minutes walk, kaya what do you expect pawisan na ako pagdating pa lang sa bus stop, tapos bad trip pag: 1.) Padating ang bus tapos naglalakad ka pa lang kasi kailangan mong habulin... hehehe 2.) Kaalis pa lang ng bus sa bus stop kasi you need to wait another 15-20minutes.. :( ...

Yesterday night [18-Aug], i attended SFC Teaching Night, eh knowing my schedules until 8pm ang office, nakalabas ako kahapon around 8:30pm na. Teaching Night place ay sa St. Bernadette Church which is approximately 30-45 minutes travel time from my office. :) So what do you expect, eh di late ang lolo nyo.. hahaha... dramtic entrace ang dating ko kasi naligaw pa ako... hahaha... :) good thing nakahabol ako sa sharing... :) After ng teaching night, syempre kanya-kanya n kami ng lakad... :) eh itong si Romy, mukhang na-miss na naman ang bowling, kaya ng may mag-aya na mag-bowling yun grab the opputunity agad... sabihin pang GUTOM at di pa nag DI-DINNER, basta bowling .. GO ng GO.. hahaha... [peace romy, nangungulet lang] :) Well, for me I'm happy na makasama sila kasi ba naman tagal-tagal na namin sa SFC hindi pa namin kilala halos ang mga kasamahan namin... hehehe... :) At ang malupet pa dun kilala nila kami... hahaha... O di ba pag di ka naman tinubuan ng "hiya" ewan ko n...

Masama ang timpla ko kaninang umaga... Medyo drowsy ako.. ewan ko ba kung kailan Thursday na saka naman ako tinatamad pumasok. Eto ata ang tinatawag na weekend fever... hahaha... :) Di ba medyo pagod pa ako noong Bangkok Tour namin, di pa din ako nakakarecover ng pagod... :) Pagtayo ko sa aking higaan kaninang umaga, deretso agad ako sa CR, habang pinagmamasdan ko ang aking sarili nakita kong mapula at medyo mahapdi.. wwwhhaaaa... Bwisit na PIMPLE na yan sa ilalim pa ng aking labi tumubo... ang sakit-sakit kaya... :( Kaya yun, meron ako ngayon... huhuhu.... Di pa naman me sanay magka-pimple kasi di naman pinipimple ang mga unggoy di ba?? harharhar... Anyways, wala naman akong magagawa kundi hayaan na lang... buti na lang may Master ako d2.. Sikreto ng mga Gwapo... hehehe... (O wag ng kokontra minsan lang ito... hehehe)

O heto na ang aking kwentong Thailand. Sobrang saya... yun lang masaya lang... hahaha... :) Kidding aside before me mag-start ng aking nobela heto at ipapaliwanag ko ang ibig sabihin ng aking title ngayon.. sawasdee krab = hello for a guy sawasdee ka = hello for a girl O di ba natuto na naman ako ng bagong salita... at syempre kayo din.. hehehe... :) Heto na ang aking kwento para maging maligaya naman kayo tulad ko... hehehe... We took Tiger Airways papuntang Bangkok, to be honest my 1st time na sakay sa cheapay na eroplano... hahaha... most of the time I took PAL kasi libre ang food, kaso ang mahal-mahal ng pamasahe... kaya ng mag-offer ang Tiger Airways ng SGD3.00 flight going to Bangkok, go na agad kami as in book agad... wala ng isip-isip, kesehodang di payagan sa office basta ang mahalaga may tickets na kami at wala na silang magagawa... hahaha... :) Mas masaya sana kung marami ang magkakasama sa ganitong trip, kasi mas magulo, kaso most of my friends na inaya ko ay not available ...

Remember I had this myterious caller last time.. Aba iba naman ngayon UNKNOWN naman cya... hahaha... kaiba ang aming senaryo nito ngayon... She called me thrice na at lagi kong na-mi-miss ang calls niya. Una siyang tumawag last week. Eh nag-jogging ako, pagbalik ko sa house I had two missed calls.. When I checked yung voicemail ko... Di naman siya nagsasalita pero parang doubting ang kanyang bugtong hininga.. kaya nalaman ko na girlalou ang caller... hehehe. I thought sister ko na naka-based sa US kasi pagtumatawag sila UNKNOWN ang lumalabas sa caller id ko... kaso mukhang hindi naman kasi yung boses ng babae parang nasa age level ko pa lang...hehehe... :) Akala ko tapos na itong si UNKNOWN Caller... kahapon while watching the NDP aba at tumawag pala siya eh.. syempre nasa stadium ako kaya for sure di ko madidinig ang ring ng phone ko.. hehehe.. kaya I missed her call again... same thing, nagbugtong hininga lang ulit cya... hehehe... Iniisip ko tuloy kung cno cya... wala naman akong si...

Yesterday 09-Aug was 41st Anniversary ng Singapore. I'm so blessed having FREE tickets to watch the National Day Parade (NDP) at Kallang Stadium. A lot of things ang naglalaro sa aking isapan ng mga nagdaang araw. Sabi nila malalaman mo daw ang isang bansa ay nasa matatatag na ekonomiya kung ang mga tao dito ay nasa stage ng contentment or kung may mga leftist man konti lang... :) Araw-araw akong naglalakad tuwing papasok ako sa office and isa lang ang aking na-no-notice sa aking mga dinadaanan, there's a lot of Singapore Flags everywhere. Sabi nila sign of being patriotic ng mga tao. Pag ang mga tao sa isang bansa ay patuloy na nagiging patriotic or yung may galang sa gobyerno for sure economy is okay... :) Here in Singapore marami sa mga bahay dito (HDB) ay may watawat ng Singapore which hindi ko nakita sa Pinas. Nakakalungkot kasi kahit yung school namin noon sa probinsiya halos punit-punit na ang watawat hindi pa din napapalitan. :( Pero dito mga bahay may mga watawat, WOW ...

Sabi nila pagmahilig daw ang isang tao sa CHOCOLATE, sweet daw ito... ewan ko kung saan nanggaling ang quote na ito.. pero sa akin pagmahilig ka sa CHOCOLATE ikaw ay tataba... hehehe... :) To be honest, I'm not good chocolate eater.. it shows naman di ba??? hehehe... :) At isa pang dahilan mabilis sumakit ang ipin ko pag sobrang tamis ng aking kinakain... like CAKES & ICE CREAM... Yiikkeesss.. I really hate them... hahaha.. minsan lang akong kumain nito.. promise... hehehe.. :) Hirap kayang mag-burn ng Calories... hehehe.. Anyways, yesterday sobrang gutom na gutom ako... ewan ko ba... I invited si buntis (Zuzette aka Chona Mae or Madam Auring.. *PEACE TAYO HA!!!* hahaha) kaso ayaw daw nya ng chocolate... hayy buntis talaga, hirap pakainin... hahaha... :) So I decided na magpunta na lang mag-isa sa Vendo Machine... $1.30 = 1pcs of M&M Peanut... hehehe.. at yun na sinimulan ko na siyang kainin.. hehehe... Ngayon ko lang nagpagtanto na masarap pala ang M&M... hehehe... gra...

Today (Actually last Friday na kwento ko ito: 28-Jul-06) I received a mystery call sa isang babae... Actually kanina yun bago kami kumain ng lunch... Nasa lift na ako ng biglang mag-ring ang phone ko. I thought yung inapplyan ko... hehehe... (Opo Naghahanap na ako ng bagong work...) Since wala sa phonebook ko ang number kaya sabi ko siguro ito na yun... hehehe... Paghello ko pa lang... Jusko ko dumaldal na ang babae sa phone... medyo nagwonder ako kasi nag-hello pa lang ako kung anu-ano na ang pinagsasabi... Eh, chinese accent ang babaita kaya medyo di ko maunawaan... Ilang minuto bago napagtanto na nanalo daw ako ng ek.. ek.. free cruise chuvhaness at kung anu-ano pa... Heto lang ang sinabi ko sa kanya... MISS I'M NOT INTERESTED... hahaha... yun na at tumahimik din ang babae... grabe... nagulat ako sa kanya... sobrang bilis ng salita... di na ako binigyan ng pagkakataon na magtanong... tsk tsk tsk.. astig talaga... well, sorry siya makunat pa ito sa belelekoy kaya di niya ako napa...

Grabe ang bilis-bilis ng panahon... Imagine higit isang taon na ako sa Singapore... Hindi pa din ako halos makapaniwala na andito na ako, isang Certified OFW... hehehe.. I will try to evalute my self kung anu-ano na bang mga bagay ang nangyari sa akin sa loob ng aking pamamalagi sa ibayong dagat... 1.) I got my job via agent (PGI) 2.) After 5 months na-absord ako ng NCS.. bait ni LORD! 3.) I went to malaysia thrice (Johor, Genting, Kuala Lumpur) 4.) Nanggaling na din me ng Batam, Indonesia (malapit lang sa s'gapore ito) 5.) Nalibot ko na halos ang sulok ng Singapore 6.) Hindi na ako makakain ng walang chili... ( I love it!) 7.) I managed to bought expenssive clothes... 8.) From 33 naging 30 na lang ang waistline 9.) Nag-g-gym na ako... hehehe 10.) Napapunta ko na ang sister ko dito sa Singapore (All expense ng lolo) 11.) I bought second hand desktop for 300 dollars only.. hehehe 12.) Sosyal na din ang mobile ko ngayon.. dati pinipindot ngayon I'm using stylus na... SOS...

I forgot to said my tribute to my officemates here sa NCS na umalis at aalis na... Well, sa mga hindi naka-alam may mga officemates naman po akong pinoy dito... actually we're growing in numbers now... :) kaya masaya, kaso iba-iba halos kami ng team pero okay at least free kaming makapagusap ng tagalog... hehehe... :) at syempre di puro jutok ang aking nalalanghap araw-araw... hehehe Si Hermes po.. a.k.a. DESTINY..(Bakit Destiny.. hhmmm.. secrit walang clue.. hahaha) he already left ng NCS last month... as in nakakalungkot din kasi wala na kaming ka-chukarat nina Suzi... syempre kasa-kasama namin ito sa gimik, gym at arcade sa NCS... hehehe... :) pero syempre ganun pa man.. happy naman kami for him at least mukhang okay naman ata siya sa bago niyang office kaso sorry na lang siya wala na siyang makukulit na officemates... hehehe... Next in line na si Eric... wwwhhhaaaaa... aalis na din siya at uuwi na sa pinas... doon siya ulit magta-trabaho... ewan ko ba sa batang ito kung bakit g...

Hello mga friendship... cencya na at ngayon lang ulit ako nakagawa ng aking entry sa aking blogster... alam naman ninyo ang isang tulad kong sikat na ta-artits... sobrang daming guesting... ang fans na talaga namang nagkakadarapa para lang mapansin... haayyy.. hirap talaga ng buhay ng isang celebrity... ang dami-daming demands... laki na nga ng kalyo ng aking daliri ka-a-autograph sa mga die hard fans ko... habang ako naman super smile pero deep inside sobrang sakit na ng kalyo ko sa aking daliri... Sige pagbigyan ang mga mukhang tsimi-aa na mga fans... without them di na ako famous anymore... hahaha.... EEEkkkkkkkk... teka muna... mukhang nanaginip na naman ako... hahaha... :) kidding aside, sobrang abala lang po ako ng mga nagdaang mga araw... akalain ninyo yun BUSY as in BUSY ako... haayy... hirap talagang kumita ng dolyar mga kapatid... as in... akala lang ninyo pinupulot ang dolyar dito sa ibayong dagat... haayyy... YOU WISH!!! In any case... despite na busy ang inyong lingkod he...