Ako at ang aking konsensya!

Sabi ko nga we will be having our overnight on Mutya's place at Evergreen Park Condo in Hougang. Nauna na sina Joy, Leslie, Suzi, Edwin, Philbert, Jhay, at Rodel sa place... Si Mutya naman dahil for sure di siya makakauwi ng maaga kung papasok pa siya sa office kaya nag-take cya ng MC... hehehe.. SO CLEVER 'mha! :) Me, Stan & Raquel sunod naman kaming tatlo... :) Pgdating namin sa place... grabe saktong sakto ang dami-dami na nilang naluto... hahaha... :) Beef stake, sinigang na baboy, binagoongang seafoods with talong, and egg surprise... :) Grabe ang dami-dami... hahaha.. imagine ilang lang kmi... hehehe.. tiba-tiba sa pagkain... tapos itong si Raquel, ang babaeng tokwa... hahaha.. yun at mega luto ng tokwa, pero in fairness masarap naman.. hehehe... :) After we ate.. endless kwentuhan, videoke at card games... ako naman cook ng pancit.. hehehe.. (marunong na ako kahit di masarap... hahaha) at syempre mawawala ba ang paborito sa lahat ang bumasag ng gamit ng me gamit... h...

Remember Kabayo? hehehe... kung di mo pa siya kilala sige ipakikila ko siya sayo... SIya ang aming super bwisit na boss... as in.. mas matatas siya kina Matutina at Rosa Rosal.. hehehe... At kung merong pinaka-kupal na boss, kabilang na siya sa kanila... hehehe.. promise... Im not exaggerating my story pero if you're here in our MAJESTIC office.. for sure makikilala mo siya... hehehe... :) Anyways, heto ang kwento... Kgabi we had our simple gathering ng mga officemates ko cum friends... hehehe... :) [well, sila yung makukulet ko ding officemates... hehehe] Umattend muna ako sa surprise bday party ni Joahna sa Seasons Park which is walking distance sa office namin... After I ate... bumalik ako ng office to fetch Stanley kasi until 10pm pa ang labas niya... Jusko pagdating ko sa office andun pa din si Rosita (Raquel) at busy-busihan siya kasama nina Bundok at Matutina... Ilang minuto pa at nag-paalam na si Rosita kay Bundok sabi nya uuwi na daw siya kasi di na nya kaya... hehehe... p...

Getting two weeks na akong di nakakatakbo sa gym and the results... hehehe.. heto at nagtatabaan na naman ang aking malalaking bulate sa tyan... :) Bakit kamo? kasi ba naman itong nagdaang dalawang linggo wala na akong ginawa kundi kumain ng kumain.. hehehe.. sabi nila pagtumatanda nawawalan ng appetite, eh ako lalo atang nagiging maganang kumain... bbbwwhhaaaaaaaa... :) Anyways, isa rin sa reason kung bakit di ako nakakatakbo dahil marami akong ginagawa recently at sobrang no time talaga... Even nga yung isang friend ko na and2 sa Singapore di kami nagkikita... hehehe.. cencya na talaga Stella.. busy lang talaga... Last Monday night takas na naman ako sa office though di naman talaga takas kasi 7pm pero for this company still early to go home... *sigh!* Anyways, tumakas talaga ako kahit me pinapaga pa sa akin... hehehe... :) sabi ko enough na ang trabaho ng 9:00am-7:00pm, kung ayaw pa nilang umuwi.. uuwi na ako... hehehe... :) Umuwi ako kasama ko si Stan kasi he need na maghanap ng Ho...

Last Saturday mega hanap na naman ako ng bahay, aba pag di pa ako humanap ng bahay baka tuluyan akong matulog sa east coast pagnagkataon... hehehe... pero wosrt comes to worst... stay na lang ako sa FULLERTON HOTEL kahit one month lang... bbbwwwhhhhhhhhhaaaaaaaaaaaa.. jusko baka buong taon na sweldo ko kukulangin pagnakataon.. hahaha... Anyways,naka-view naman ako sa Hougang ng kwarto... hehehe... hope everything will be alright soon.. :) para dun na lang ako or kung wala pa din.. well sabi ko nga sa FULLERTON na lang ako.. hahaha... :) After ng viewing ko, i supposed to view another two more flats but the problem was: di dumating ang agent... :( Eh sabi ko punta na lang ako sa ng activities ng SFC pero sobrang parang pagod na pagod na ako and I wanted to unwind a little... So what I did, i called Hansel if we can meet sa Vivo City... jusko parang kidlat at presto YES ang sagot.. hehehe... We watched movie together.. (Sherk 3) yun kc ang request ng mokong... hhaayyy.. di naman ako natu...

Kung ang Taipei 101 ang pinakamataas na building sa buong mundo at tayo we always say 101% kung super duper sure na sure na tayo sa isang bagay... Last Wednesday we had this 101 of mouthful food... hahaha... O heto, last January we went to Seafood Paradise (check my old entries) at sobrang sarap talaga ng crab dito... as in... you will forget your name after you eat their crabs... hehehe... :) Anyways, noong Wednesday kasama kong bumalik sa lugar na yun sina Suzi at Stan minus Raquel na sobrang busy sa kanyang trabaho... :) this time di na kami na lost sa Lor Ah Soo... hehehe.. atleast ngayon marunong na kaming pumunta sa place... hahaha... :) We ordered our fave na Creamy Crab with bread at saka fish with apple sauce... :) plus three rice at syempre ice lemon tea 'lhe! :) Grabe, fish pa lang panalo na kami... hahaha... at ng dumating ang crab... wwwhhhhhhhhhhaaaaaaaaa... sobrang sarap... hahaha... :) normally dito sa singapore makakatikim ka ng chili & pepper crab.. pero sa pl...

Hallow mga frendster... kung me job hunting, ako naman ngayon room hunting... nakakainis naman yung suppose to be na lilipatan ko sa Paya Lebar... kasi nagbago ang isip ng tenant at take note di na ako pwedeng mag-rent dun... :( wwwhhhhhhhhhhhhhhhhhhhaaaaaaaaaaaaaaaaaaa... SUPER KARMA ba ito sa pagiging balahura ko minsan... :( kahit naman masama ang ugali ko, sometimes naman mabait din ako... hehehe... :) though "sometimes" lang yun... hehehe.. Anyways, I received sms sa tenant ng house sabi nila hanap na lang daw ako ng new house na lilipatan ko... within two months na lang daw ang contract nila at tapos sabi ng owner tataasan ang rent... grabe kung lumabas na naman ang pagiging masama ang ugali ko makakareceived cya ng magandang reply sa akin or talagang tatawagan ko pa siya... pero sabi nga we need to calm down... grrr... Teka bakit ba ako galit na galit??? kasi ba naman sabi ng tenant last time ka-re-renew lang nila ng contract and it already increased ng 300 dollars......

Sabi ko nga papasukin ako ng boss ko ng Saturday at Sunday pero knowing me.. hehehe.. dami ko kayang gagawin ng weekends at saka, why do I need to go to the office wherein that's the only time to rest and enjoy life, isn't it? hehehe... Okay! okay... most of people in our company pumapasok ng sabado at linggo... ewan ko ba kung bakit pero di maganda talaga ang kultura dito sa opisinang ito... :) parang di na makatao talaga... well, okay lang pumasok kung ma-o-offset mo yung araw na ipinasok mo or may OT pay... pero all of them are just a dream... hhaayyy!!! Anyway, sabi ko nga me sakit ako... :) though I can go naman sa office pero di talaga ako pumasok... :) Imagine nakapunta pa ako ng Lucky Plaza at naka pag mall pa.. hahaha.. tapos noong afternoon punta me sa SFC... at heto ang malufet... saktong pagbaba ko ng MRT station, tumawag ang lola Rosa Rosal mo... :) syempre dapat medyo soft voice ka at tipong halos katapusan na dahil me sakit ka... :) O heto ang scenario: Rosa: Ren...

Matagal na kaming di nagkikita ni Tatay Hansel (tatay coz he called me lolo.. hehehe) after naming maghiwalay ng bahay from Sengkang.. Ako napunta sa Loyang Ave.. cya naman sa Paya Lebar... dahil pareho kaming busy kaya no time to meet up at magkaiba naman kami ng activities... pero we used to call to each other naman to say hi & hello at endless kwentuhan tungkol sa mga buhay-buhay... Anyways, since papunta ako ng Paya Lebar I called him... kasi malapit lang sa condo nila ang hdb na lilipatan ko... :) When I called him... jusko akala ko okay na.. at naku po nasa phone at kausap ang client... ggrrrr... so sa halip na di ako dumaan ng haus nila, no choice ako.. dun ako nangulit... hahaha... :) After that we ate outside... grabe sosyalan na si Tatay ngayon.. dati rati KFC lang ang aming kinakain at minsan minced pork lang pwede na... aba this time we ate Chili Crab, Fried Rice at saka veggie ek ek... :) WOWOWOWOWOWOWWWWWWWWWWWWWWW... ang rich rich na ng aking former housemate... haha...

Remember nag-MC ako ng tuesday... guess what gumising ako ng Friday na sobrang sama ng pakiramdam ko.. as in... though masama talaga ang pakiramdam ko pinilit ko pa ding pumasok kasi ka-e-MC ko lang ng tuesday... hehehe... :) Sabi ko makukuha naman siguro ito sa biogesic.. so mega laklak agad ako ng gamot... pero lunch time na masakit pa din... sabi ni ate Rosita inom daw ulet ako... :( Noong mga 5pm nag-sha-shake na ang buong katawan ko... as in feeling ko sobrang lamig (thanks pengyu sa jacket..) that time pa naman ang dami-daming trabaho... sabi ng officemate ko mag-stay daw muna ako until evening... OMG!!! until evening eh di ko na talaga kaya.. as in any moment bibigay na ako... :( tapos sumulat pa ang boss ko na papasok daw ako ng saturday at sunday... wwwhhhaaaaaaaaaaaa... bloodly hell.. paano na... so what I did, I talked to my boss at sinabi kong di ko talaga kaya... I really wanted to go home already... at heto pa, I'm happy for having new super mabaet na opizmate kahit m...

31-May, it's Vesak Day here in Singapore at sa wakas nagkaroon din ng holiday... hahaha... :) dito sa singapore ang tagal-tagal ng mga holidays... :) unlike sa pinas... parang every month ata kung walang Holiday mag-we-welga ang sambayanang pilipino... hehehe (Oooppsss exagerated... hehehe...) One of my hearts desire is helping the poor people... I really wanted to be a missionary but maybe wala akong guts na tulad ng isang missionary na taking-up my cross and follow God... maybe I'm coward... maybe i'm selfish that I cannot leave my comfort life... Though, I'm not feeling worthy to be a servant of God, I know God will extend His majestic love & embrace my wounds to become his loving child... And I'm so blessed to know that God loves me so much despite of my unworthiness in life and I think it's owrthy to bring back all the glory and honor to him... Kaya ng magkaroon ng Gawad Kalinga mission day last Vesak day, I never hesitate to say my YES... For those who...

Sabi ko nga wagi ang aking acting award dahil sa aking MC... hehehe... though halos mag-hapon din akong nasa phone... okay lang atleast wala ako sa office... :) Heto pagpasok sa office... grabe ang dami-dami kong email na halos tumigalgal sa aking ulirat... "SEE ME TOMORROW MORNING.." "YOU NO LONGER ALLOWED TO HELP OTHER TEAM.. etc.. etc.. etc..." Halos ma-lost in translation ang inyong abang lingkod... Grabe lahat ng tao nakatingin sa akin.. lahat sila nagtatanong... so totally wala akong idea... at yun na at tsinugi ako sa aking kinauupuan sa tabi nina Raquel at Stan... grabe isang araw lang po akong nag-MC at ang dami-daming nangyari... at take note nag-away po ang mga boss dahil wala ako... WOW.. feeling ko kagalingan ko... eh jusko kahit PREP kaya ang ginagawa ko dito sa office... as in sobrang napaka-immature talaga ng aming panginoon dito.. sobrang laki talaga ng politika dito... as in katakot talaga... Sorry, I cannot describe it in details kasi ako man hang...

Before anything else... sorry for super late posting... bakit late? 1.) Busy po 2.) Nag-aadict sa Naruto na inaabot ng madaling araw sa panunuod... hehehe 3.) Minsan tinatamad ako at walang pumapasok sa isip kong kwento... nnyaaakkk... (cencya na di naman kasi ako Fist Honor, best in COnduct lang ako... hahaha..) Anyway, noong Martes (29-May).. I took my MC, though wala naman akong sakit pero I just want to enjoy yung benepisyo ng kumpanya.. aba abuso na sila ha.. last year isa lang ang nagamit kong MC, come to think of it na may 12 MC's kmi at di cya convertible to cash... :) so better to use it... Teka bakit nga ba ako mag-MC? simple lang po... meron kaming Household sa house namin together with my SFC Brothers kaso kung papasok ako for sure di ako makakauwi ng maaga... hehehe.. baka mas maaga pa ang guests kesa sa host... hahaha... :) Noong gumising ako ng morning... mega emote pa ako para talagang ma-internalize kong me-sakit ako... hahaha... :) so I sms my boss para sabihin na...

Remember Operation lipat bahay ang mokong ninyong lingkod... guess what!!??? dami ng tumatawag sa akin ngayon... hahaha.. :) hirap talaga ng celebrity... bbwwhhahahaha... :) Anyways, update ko kayo sa house na i-vi-view ko sa Friday.. hehehe.... mas malapit lang sa city ang place at take note: 400 dollars lng per month ang bayad.. kasama na ang TUBIG, KURYENTE at kung anik-anik pa... hehehe... :) at isang bus lang going sa office... hehehe.. (kaso medyo mlyo... pero carry lang... sanay naman me gumising ng maaga eh... hehehe...) Yun muna po... Mukhang may liwanag na naghihintay sa aking paglipat ng house... :)

Well, puspusan ang aking paghahanap ng bahay sa mga araw na ito.. as in kulang na lang galugarin ko ang buong Singapore para makakita ng bahay na kukupkop sa akin ng kahit matagal-tagal na panahon.. yung tipong di ako tsu-tsugiin agad.. hehehe.. Lahat ng pwedeng i-visit na website ginawa ko na... hehehe... tawag dito, tawag doon ang aking drama last saturday... I supposed to window shop pero what I did, i close my door sa room ko at heto para akong call centre... hehehe.. :) bawat telephone number na makita ko sa Internet, mega call ako... kahit babae ang hanap nila sa bahay sige lang.. tawag pa din ako.. hehehe. sasabihin ko TAME naman po ako... harmless at di nangangat.. hahaha.. :) Anyways, last Sunday I managed to view one room at Hougang... sabi sa advertise maganda ang room.. so since okay naman ako sa Hougang kaya nakipag-sched ako sa Agent na magkikita kami... Isinama ko si Romy para may second opinion... hehehe... Nang ma-meet namin ang Agent... dinala na niya kami sa place......

Last night super puyat na naman ako, though di dahil sa Grand Finals ng American Idol kasi alam ko na si Jordin ang mananalo... hehehe.. :) Napuyat na naman ako dahil sa NARUTO... hehehe.. (Okay, isang linggo na akong nagpupuyat sa Naruto.. hehehe... and addicting naman talaga ang kwento nina Saske, Naruto & Sakura).. Well, dahil puyat na naman ang dragon.. so late na ako magising and what a hell... sakit ng leeg... :( May stiff neck po ang lolo nyo.. :( wwwhhhaaa... sobrang sakit... so kahit ayaw kong pumasok kasi nga masakit ang leeg ko, pinilit ko pa ding pumasok.. (ever loyal ba daw ang drama.. hahaha...) Good thing pagdating ko sa bus stop, few minutes lang akong naghintay ng bus going Seletar Airport... hehehe... so dahil puyat.. TULOG at kayat laway mode ako sa biyahe... hehehe.. Pagdating ko sa Seletar... may golay.. daming tao... sabi ko, mukhang makikipagpalit na naman ako ng mukha sa bus.. hahaha.. :) Dumaan ang bus going Woodlands... aba at ilan lang ang sumakay... Grab...

It's nice having a lot of friends with different talents kasi matuturuan ka nila sa iba't-ibang bagay... :) May mga kaibigan me sa SFC na magaling sumayaw, though di ako marunong sumayaw they're willing to teach me kahit matigas katawan ko... hehehe... may friend din me na magaling mag-chinese... so interpreter ko ito pagkasama ko... hehehe.. :) at marami pang iba... :) Anyways, my story is about photography.. :) when I was in Philippines... I used to bring my ate's KB10 camera... hehehe... promise.. astig na ito... hehehe.. tapos manual mo itong i-re-rewind.. hehehe... :) at take note if you want maganda ang ma-print na photo... use yung KODAK MAX... :) proven and tested na ito na maganda ang result sa printing... :) When I left Philippines, two years ago... I brought my "first" ever digital camera... katas ito ng pagod at hirap sa citibank sa Makati... hahaha... :) I think worth 11-12K ata yun that time. It's Canon power shot 3.5 mega pixels... hehehe......

after so many years na di ako sinisinok.. heto at bigla akong sininok kanina... grabe ganun pala ang feeling... para akong nauubusan ng hininga... hahaha.. Teka paano nga ba ako sininok?? I watched the encore telecast of little big super star... as in.... ang lufet ng tatlong bata... :) pero yung batangueno ang nanalo.. which is okay din.. he sang yung THE PROMISE ni Martin na may mga falseto pa yun... :) so after the show nagmamadali akong maligo di ba may tinatawag tayong after song syndrome.. yung tipong kakantahin natin yung last song nating nadinig.. and it keeps ringging in your head until na kantahin mo... :) So while nag-sho-shower ako.. I sang the winning song: THE PROMISE... at sa sobrang taas... heto at bigla akong na-choke... hehehe.. ang effect... bigla akong sininok... as in... I can't control my self instead... sinok ako to the maxx... sobrang porma ko pa naman kaso ang lakas ng sinok... hahaha.. nakakawala ng poise... hahaha... :) Punta ako ng CLP sa Holy Trinity C...

Have you been in fitness first? I think there's around 500 clubs of fitness first all over the world... hehehe... :) Anyways, if you're not been in fitness first and you just want to see the place.. well, hope this will not happen you too... hehehe... Last Friday, i supposed to play badminton together with my NCS colleagues at Yio Chu Kang stadium kaso I remember I will sleep over kina Reggie & Delfin that day.. so no choice nag-back-out ako sa badminton namin... hehehe... :) So noong pumasok akong frida y sa office I never brought anything na magagamit sa badminton... coz my mind already set on sleep over... Kaso tama bang 5pm Delfin sent me sms may HH (HouseHold) pala sila that day and all their members will sleep over also, so dahil madami na sila no palce for me there kaya sabi ni Poy next time na lang daw... :) Anyways, okay lang.. I decided to go home na lang ng maaga to rest. Eh si Stanley di din siya sumama sa badminton coz he's handling the Primary Support phon...

After 5months, naka-move on na ba ako? to be honest, di pa po... :( After we broke-up akala ko hanggang doon lang... we can be friends again... pero things get worst.. di ko na siya nakikita sa simbahan... everyone keep asking me kung asan na siya? musta na siya? nag-away ba kayo? anong nangyari? bakit kyo naghiwalay? Grabe... ang daming tanong na dapat sagutin... minsan nga gusto ko na lang i-record tapos pag may natanong.. i-pa-play ko na lang para di na mahirap magsalita... hehehe... I keep staring at her pix sa mobile ko... di ko pa din dine-delete... wala lang... it reminds me those happy times... yung mga bagay na bigay nya.. I kept wearing pa din... I can still hear her sweet voice... Everytime na dumaraan ako sa tapat ng bahay nila, sinasabi ko sa sarili ko: Dyan siya nakatira... I used to go there just to surprise her at end ako ang masu-surprise kasi andun ang family nya... hahaha... :) I can still remember how she's eager in teaching me Mandarin... like: wo ai ni, peng y...

Last May 3 was my two years to be exact in NCS. It's hardly to imagine that I can be able to stay that long in one company for two years... hehehe... maybe this is God's best plan for me and I don't want to be stubborn again for complaining every single day staying in that company.. To be honest, though most of the time my mood swing/s because of my colleagues & boses... hehehe... I can say that I love my Filipino friends here and even some of the indians & chinese as well... :) Anyways, since it's my 2 years... it's time to celebrate, isn't it? hehehe... I don't have plan actually.. knowing me, even i have a lot of aquaintances and friends here in Singapore, I can say that I have limited/few someone I really wanted to hang with... whom I can share my aspirations and dreams... (sorry, I'm a little bit choosy when it comes to someone... hehehe... it doesn't mean GF yung someone.... for me someone is yung makikinig sa'yo at makikikulet sa...