Ako at ang aking konsensya!

Lulan ng flight SQ501 is Maria patungong Singapore, dahil unang beses niyang sakay sa eroplano kaya kabado ang lola natin... Pag take-off pa lang ng erplen, halos bawian na ang buhay lola. Lahat na ata ng Santa ay kanyang tinawagan sa kanyang paglipad kasama na si Santa Claus. Bumalik lang sa ulirat ang bakla ng payapa ng lumilipad sa himpapapid ang sinasakyan niya. Pero syempre dapat poise pa din para di halatang first time ang babaita. Ilang minuto pa ay nagsimula ng magdistribute ng pagkain ang flight attendants. Dahil unang sakay niya,kaya nang tinanong siya kung anong gusto niyang food buong ningning siyang sumagot na: "No thanks!" sabay open ng kanyang ELLE Magazine. Sa isip-isip ni Maria "hhhmmm akala nila magogoyo nila ako, ang mahal mahal kaya ng pagkain dito.. buti na lang nakakain na ako sa bahay bago umalis." Ilang minuto na ang nakakalipas at napansin niyang halos ng tao ay abala sa pagkain. Kaya di niya napigilan ang sariling magtanong sa katabi niya: ...

Matagal-tagal na din akong di nakakakwento ng tungkol sa past experieced ko, kaya ngayon try kong magbalik sa aking nakaraan... :) Good thing naalala ko si Kuya Dong at least naremember ko itong experinced na ito.. :) Noong nagwo-work kami sa Fairmart, pag malapit na ang opening nga klase normally we need na mag-set-up ng tindahan sa aisle ng Farmers, well kung nakakadaan kayo sa place na yun ma-no-notice ninyo yun pag malapit na ang pasukan. :) Dahil ang Cubao ay kilalang maraming pok-squared (pokpok), hindi makakaligtas ang Farmers dyan. And dahil araw-araw kami sa Farmers kaya alam mo na kung sinong pok-squared sa hindi... Sometimes makikita mo yung gurl iba-iba ang lalaking kasama every hour. Even may mga lalaking pok-squared din.. :) One day habang nagse-setup kami ng booth namin sa labas ng Fairmart, syempre maraming tao dun na-nagtitingin tingin sa mga items ninyo bigla ba namang may dumakma ang aking pwet... as in nagulat ako... wwwhhaaaaaaaaaaaaaaaa... pagtingin ko yung isang ...

wala lang bigla ko lang naalala si kuya dong... sa mga hindi nakakakilala sa kanya, he is my super bait na kuya Dong noong nagwo-work ako sa Fairmart-Cubao. I was 18 years old nang mag-work ako as salesman sa Fairmart.. bakit ako nag-work???hhmmm.... that's the good question... :) I stopped sa study ko... :) Yes totoo po yan.. tumigil ako ng isang sem sa aking pag-aaral... Anong reason??? tell you sa next kwento ko... hehehe... :) Anwyway, si Kuya Dong taga Houseware Dept siya ako taga School Supplies section. Eh, since magkatabi lang ang aming Department kaya lagi ko itong kaututang dila... Pagkailangan ko nang taga buhat ng malalaking items super tulong din yan... Iniiwan ang station nya at sama kami sa stockroom para magbuhat ng mga stocks... hehehe... :) Ang bait nya noh.. That time pagtitingnan mo siya mukha lang siyang 19-20 pero nalaman ko 24 na pala siya that time... :) pinalitan nya ang age nya sa bio-data nya... kya nataggap siya sa work... very clever ang mokong. Pag mi...

Yan ang katagang nakikita noong nasa pinas pa ako... lagi ko yang nakikita sa loob ng jeep even sa commercial ng maxx.. :) pero paano kung di ka driver? wala bang karapatang maging sweet lover or talagang walang sweet na hindi driver? Bakit ko ba ito naitanong??? hhmm wala lang.. kasi parang iniisip na hindi ako sweet eh... :) parang kulang daw sa karinyo... hahaha... :) pero honest di nga ata ako sweet na tao... Dahil ba hindi ako mahilig sa chocolate? huhuhu... kawawa naman ako... at kawawa naman ang magiging asawa ko... hahaha.. (as if naman may magkakagusto sa akin... hahaha...) Yun lang... naalala ko lang ang quote na yun... (Oooppss teka dahil ba miss ko na ang pinas kaya naalala ko yun?) hehehe...

Nung vacuum cleaner salesman pa ako, pumunta ako sa isang bahay sa aming barangay. Kumatok ako sa pinto... Isang malaking misis ang nagbukas sa akin. Pero bago nakapagsalita ang babae, inunahan ko sya. Mabilis akong pumasok papunta sa sala nila para di na makatanggi sa presentation ko. Katulad ng utos ng boss ko, binuksan ko ang isang plastic bag ng SM at ibinuhos lahat ng lamang tae ng kalabaw sa carpet. This was a technique taught to me in selling to get a massive and immediate attention from the buyer. Sabi ko sa kanya with confidence: Misis, pag di nalinis ng vacuum cleaner ko NGAYON ang mga tae sa carpet niyo, kakainin ko isa-isa iyan! ang yabang ko. Gusto mo ng ketsup para diyan?, tanong ng babae. Sabi ko, Bakit po? Eh, kalilipat lang namin. Wala pa kaming kuryente.— === Note: Di ako ang writer nito, sobrang na-aliw lang ako ng mabasa ko ito... :) How I wish kayang gumawa ng ganitong kwento... hahaha... :) Pero try ko one of this day pag expired este inspired pala ako.. hahaha.. ...

Nangyari na ba yun sa inyo? Yung tipong wala kang ginagawa at nakatunganga ka lang sa isang tabi... hehehe... Sa totoo lang ha... ilang araw na akong tulala at walang ginagawa sa office... hahaha... saan ka pa kumikita ka ng dolyar pero heto at para akong makina na pikit at mulat ang mga mata...hahaha... :) (Hope naalala mo pa yung manika ng mga babae yung nabibili tuwing may fiesta... hehehe O bakit ko alam??? kasi apat ang kapatid kong babae... bbbwwwhahhahaha...) Haayy hirap magpanggap na sobrang busy.. di mo alam kung ano ang gagawin mo... hehehe... I want to create another story pero di ako maka-concentrate since masasakit ang aking katawan.. yun kasi ang tumatakbo sa isip ko yung aking hita na masasakit... hahaha... :) Good thing I have 2 more polvoron in my drawer... and some chocolates from Adeline... (Oist binigyan nya ako ng chocolates... kaso di naman ako kumakain ng chocolates... hahaha...) Anyways try kong magisip ng entry for the day... :) hope gumana ang utak kong kinaka...

I'm happy yesterday night kasi nanalo si Hady... hahaha... :) wala lang sobrang aliw ako.. ang galing-galing niyang kumanta... :) Noong performace night nang Sunday, I know he can EAT Jon alive... hahaha... :) Magkaiba kasi ang range ng boses nila... sobrang taas ng boses ni Hady while Jonathan ay sobrang baba... :) Di nya kayang bumirit ng matataas na notes... :) Well atleast kahit nataggal ang bet ko dati... still nanalo ang last bet ko... hehehe.. even yung Pana na kasama kong mag-gym pareho kami ng bet... Imagine while nag-gym ako nanunuod ako ng Singapore Idol... hahaha... Normally hanggang 9pm lang me sa gym kasi kailangan mahabol ko ang 9pm na bus eh since Finals nga ng Singapore Idol naku kahit late na ako makauwi... :) Yun lang update ko lang kayo ng nanalo... I will try to search ng kanta ni Hady... Maganda ang redention nya ng kanta and even yung Through the Fire na kanta.. WOW... Bow ako!!! Atleast ngayon may marunong ng kumantang Singaporean... hehehe... :) (pero alam ...

Yesterday galing nga kami sa siuper FAR FAR HOW PAR VILLA and nakauwi na ako around 12 midnight... hehehe... :) ang bait ko noh.. before di ako naghahantid ng girls kasi ako ang inihahatid ng mga friends ko, ngayon I need to be a gentleman.. :) teka GENTLE nga ba??? hahaha... :) Anyways, today I badly need to wake up ng 5am since kailangan kong makarating Yio Chu Kang Stadium ng 7am kasi SFC-Singapore 19th year Anniv... (wwwhhhaaaaa.. na-miss ko ang CV.. huhuhu) Sa mga di nakakakilala sa akin 7am is super aga sa akin ngayon... Normally weekends gumigising ako ng 10 or 11 am... then all of a sudden 5am and to think puyat pa ako.. hehehe... kaya yun hitsurang basang isda ako sa BUS... kayat laway pa ang mokong... hehehe.. :) Sobrang elibs (Bilib) ako sa performance ng cheering ek ek... :) Though di naman ganun ka-perfect pero BOW ako... ang galing.. I can't help it but to get my camera ang make this click click click moment.... hahaha... :) Astig... may pahagis-hagis effect pa... Mal...

Last Friday, I was in Yew Tee... [Yew Tee is one place in Singapore dito isang tangkal na lang Malaysia.. :)] I attended the SFC Fellowship bale combination ito ng Household nina Sis.Anna at Bro.Jonathan... So ako kabilang sa household ni Bro. Jonathan kaya ako napadpad sa place na yun.. :) We had so much fun and of course so much food.. hahaha.. I really the kare-kare.. I really miss it, though di ako kumakain noon sa pinas before pero that time I can;t help but to eat... hahaha... I suppose to control myself kasi diet mode ang abang lingkod ninyo pero ng makita ko ang prawns, chicken at kare-kare.. aba ibang usapan na yan kaya instead of fasten your sit belt I need to loosen it... hahaha... :) grabe ang takaw ko talaga... A testimont og mylife ata ito...:) After our dinner... We played taboo... So mga hindi alam ang larong taboo.. don;t worry di ko din alam... hahaha... nagmamarunong lang ako that time... kaya ang hitsura ko sa pictures ay puro candid pix... hehehe.. sayang wala pa a...

Malakas ang bulung-bulungan sa barrio nina Iska na may nanahang mananaggal sa lugar nila. May kalayuan sa bayan ang nayon nila at dahil sa gitna ng bundok ang baryo nila, walang supply ng kuryente dito at hirap ang pagkuha ng tubig. Kalimitan sa may sapa sa paanan ng bundok pa sila nakakakuha ng malinis tubig para mainom or minsan umaasa na lang sila sa patak ng ulan na pwede nilang inumin at gamitin sa bahay. Ang mag-asawang Iska at Karyo ay nakatira sa may kalayuan sa bahayan. Minsan nga hindi na sila halos nagkikita ng mga kapitbahay lalo na kung lahat sila ay abala sa kainggin. Ngunit ganun pa man, hindi pa din mawawala ang tsimisan sa kanilang nayon lalo na ang mga nakakatanda pagnagpulong-pulong sila.. "Naku Ma.Amor... Nakikita mo nang palubog ang araw at naglalaro pa kayo ni Angelo! Halika nga dito.." wika ni Aling Auring sabay kurit sa singgit ng pobreng bata.Tanging isang malakas na aray na lang ang naging sambit ng Ma. Amor. "Ano! Hindi ka ba makikinig sa akin....

Bakit ganun.. may mga ahas sa mundo... sa gubat may ahas pati ba naman sa siyudad may ahas pa din... tsk tsk tsk.. Akala ko noon ang mga ahas matatagpuan lang sa gubat kapiling ng mga mababangis na hayop. Wala akong pakialam sa kanila kahit sabi nila nakaka-contribute sila sa ecosystem. Kung di pa sa mga science classes di ko sila papansinin. Pero heto ako ngayon malayo na sa gubat ng aking kabataan... Nakasakay na ako sa eroplano pero bakit ganun may mga ahas sa pa din sa ating buhay na sunod-sunod at nag-aabang na malingat ka para tuklawin ka... Kagabi habang tahimik kong pinagmamasdan ang ginagawang stadium na malapit sa aming inuupahang bahay, dahan-dahan akong naglalakad sa may patio. Sa aking paglalakad may nakita akong ahas! Anak ng pitong gatang!!! Tama ba namang doon matulog ang ahas sa gitna ng daanan ng tao... Bwisit... So anong aasahan mo sa taong takot sa ahas na tulad ko... hehehe... Di mo ako mahahabol... hahaha... Syempre takbo agad ako... hahaha... Ano pakialam ko kung...

Maganda ka pa rin tulad ng aking inaasahan... Ang maamong mga mata, mapupula mong labi at ang mamula-mula mong pisngi. Tulad ka ng isang sikat na artista sa telebisyon kaya maraming nagkakagusto sa'yo. Sinuwerte lang ako at ako ang iyong singaot. Ganun pa din ang hitsura mo tulad ng huli nating pagkikita. Naalala ko pa dati tuwing hinahaplos ko ang iyong mukha at tuwing bumubulong ako sa iyong mga tainga ng mga matatamis na salita. Naalala mo pa ba noon, kahit gabi na kailangan pa nating magkita araw-araw. Malayo man tayo sa isa't-isa ngunit nagagawa kong pang magkita araw-araw, at tila di tayo napapagod. Minsan madaling araw man tayong umuwing dalawa, dami mo kasing kwento sa buhay. Minsan nga napapagalitan na tayo nina nanay mo kasi gabi ka na nakakauwi at pag minsan naman ay madaling araw na. Isa lang naman ang nais nating puntahan tuwing matatapos ang ating trabaho, ang umupo sa isang fast food tapos kakain tayo ng burger, fries at softdrinks pero aabutin tayo hanggang mag...

Di ako busy ngayon... hehehe.. pero maniniwala ka bang walang pumapasok sa isip ko kung ano ang aking isusulat ngayon... Heto pigang-piga na ang utak ko kaiisip ng magandang isusulat pero wala pa ding pumapasok sa aking malikot na isipan... :) Kahapon busy ako, pero i managed to write articles... :) and take note nakarami pa ako... hahaha.. pero ngayon kung kailan nakatunganga lang ako sa isang sulok ng office at naghihintay mag alas-otso saka naman walang pumasok na kalokohan sa isipan ko... :) Ilang lagok na ng kape ang aking naiinom, pero ang epekto dilat lng ang aking mata, pero ang aking isipan ay naka-hang pa rin.. kailangan i-restart or total shutdown... :) Sinhot doon at singhot dito, pero iisa lang ang aking naamoy ang malakas na jutok ng aking katabi... :) Pero in fairness friendship kami ng katabi ko... :) mabait din ito sa akin.. :) Ilang ikot na ang aking upuan at nandun pa din si Michelle, na pinaka-maganda sa room namin at abala ka-cha-chat... sinong magsasabing dahil ba...

Noong bata tayo laging sinasabi nina nanay at tatay na mali ang sulat mo or mali ang suot mo pag kaliwa ang nagagamit mo... Ganun kasi tayo, we want na kanan yun kasi ang perception nating lhat... :) Pero maniniwala ka bang may special talent ako... I can do both..>:) hehehe... may mga times na komportable ako sa kanan at may time na komportable ako sa kaliwa... :) I can write sa kanan, pero I can do it sometimes sa kaliwa... :) May mga bagay ako na mas gamay ko ang kaliwa... kaya sometimes may mga taong nagtatanong sa akin kung kaliwete ba ako or what??? sabi ko both... hahaha... :) Ewan ko basta ganun ako eh... kakaiba... :) Sabi sa inyo special child ako eh... :) Pinalaki ata ako ng mga kapatid ko sa "AM" ng kanin.. hehehe... :)

kagabi habang naghahanap ako ng picture pwede kong i-edit... hirap na hirap akong makakita ng pix na medyo serious.. hahaha... maniniwala ka bang wala halos akong pix na hindi naka-smile... *sigh* Hirap pala pag puro naka-smile kasi pag kailangan mo ng serious looks hirap maghanap... :) This time I will try to make serious na sa mga larawan ko... hehehe... :) yung tipong katatakutan ka pag nakita ka ng ibang tao... hahaha... :) Teka bakit nga ba ako naka-smile lagi? Ewan ko... Alam ko lang pag may camera dapat say CHEESE lagi... :) O di ba, no choice ka kundi mag-smile... :)

what if may buhok ulet ako... ano kaya ang hitsura ko??? gwapo kaya ako??? sabi ng classmate ng college kamukha ko daw si John Lloyd Cruz... Tawag lagi nya sa akin John Lloyd... hmmmmpppp.. akala niya mapapasagot niya ako.. HINDI noh!!!... hahaha... :) Hindi nya ako madadaan sa malalambing at matatamis na salita...hahaha.. Today wala akong magawa sa buhay, kaya binuksan ko ulet ang photoshop ko, tapos edit ako ng photo ko... hehehe.. Though di masyadong okay ang pagkakagawa ko kasi inaantok na ako... pero mukhang carry lang... :) Heto ang hitsura ko pag buhok ako... hahaha... alin sa palagay ninyo ang mas okay ang may buhok or yung wala??? hehehe... :) Pero happy na ako na kalbo ako... :) kasi time consuming pag may buhok and for sure magastos ako sa buhok... lahat ng latest trend sa buhok gagawin ko... hahaha.. kaya siguro sabi ni Lord dapat ng lagasin ang aking CROWNING GLORY para di na ako makagastos pa... hehehe... Check this out.... astig sa porma... :) Actually picture yan ni Jo...

May nabasa akong blog about virginity. Napaka-vocal ng author about the issue. Sabi niya, today daw okay lang maki-pag-s*x ang babae sa lalaki kahit di pa kasal.. ito yung tinawag na PMS (pre-marital sex). Sabi nya di na daw issue ngayon kung virgin pa ang babae na papakasalan mo (actually author ng blog na ito ay babae). To be honest I'm not agree on her arguments. For me napakalaking issue sa akin ang virginity. Kasi ito yung special gift na ma-i-o-offer mo sa magiging asawa mo di ba? If you loose your virginity, hindi na ito maibabalik pa... Kahit ilang Vicky Belo pa yan di nya kayang retokihin pa yan. Ano ngayon kung di ka magaling maki-pag-s*x. Having s*x lng ba ang dahilan para maging masaya ang pag-sasama? I think it is lust, kung husay lang ng performance sa kama na paguusapan. You are not looking for a good partner in life kung galing sa performance ang hinahanap mo, you are looking for a f*cking buddy. I remember sabi ng isang brother na nag-share about his married life. ...

Sometimes we invest a lot of our emotions to our friends... Yung tipong till the end of the earth: friends tayo... Yung walang iwanan, parang Sam Miguel Beer na kahit kailan kaibigan... Noon akala ko ganito talaga ang magkaibigan... walang iwanan... pero dumarating ang time na we need to seperate our ways... sabi nga magkakaroon kayo ng kanya-kanyang priorities sa buhay... Kahit noon nangarap kayong habang panahon FRIENDSHIP kayo, pero darating at darating yung panahon na kailangan ninyong mag-hiwalay... Actually nangyari na sa akin yan ng maraming beses... :) Invest ako ng emotions ko sa aking mga naging kaibigan... sobrang stick together... pero in the end after how many years kaming magkasama, we both choose different path and we seperate... Nagkaroon na siya ng girlfriend ako naman focus sa work and no time to talk to each other... Same with my other friend... sabi ko noon wala na akong bestfriend... pero dumating yung time na nagkaroon ulit ako ng bestfriend... pero after many yea...

I remember this guy ng elementary pa kami. Kaklase ko itong mokong na ito.. Eh dahil Vargas ang surname niya tapos ako Arcega, kaya di kami naging-cheatemate.. hahaha.. Actually crush siya ng pinsan ko na si Lucia na may nickname na Lucy. (O di ba sosyal).. Eh ng piyesta ng Malaking Pulo (lugar ito sa Tanauan) itong si Lucy bumili siya ng necklace... at inilagay ang name na BENJIELUZ.. O di ba, bata pa lang talagang my PUPPY LOVE na agad itong kumare ko... hahaha.. Alam ko makakarelate kayo sa necklace na ito... Ito yung kulay LIME Color tapos ang tali niya ay black tapos yung name sa loob ay black din... :) Ano nag-pop na ba sa mind ninyo? hehehe.. Basta ganun yun... :) Anyways, hindi na kami naging magkaklase ni Benjamin ng High School kasi sa bayan ako nag-aral siya naman ay sa kalapit na nayon namin... Pero nagkikita pa din kami kaso once in a blue moon at di naman kami ganun ka-close that time.. :) Nang mag-college na kami, since nasa Manila ako at siya ay sa Batangas ng college k...

Be nice to them and they will be nice to you too... Ikinukwento ko na dito yung tungkol sa mga kionaps kong officemates na everytime na may food ako lahat binibigyan ko... And the result they became nice to me also... :) Today, heto at may nag bigay na naman sa akin ng pagkain ng kionaps... Grabe na ito... di talaga kaya ng powers ko ito... Inilalagay pa lang nya sa paper yung pagkain nahihilo na ako... :( Heto at nakalagay pa din siya sa table ko... ayaw kong kainin kasi pagkinain ko ito for sure mapapa-praning na naman ako... hahaha... :) Yung pagkain is pinaghalo-halong pagkain... may peanuts, pinipig, yung parang mga tsi-tsiria na cheese, at yung pinakamasarap ang curry leaves... wwwhhaa... grabe mahilo-hilo ako sa amoy... Anyways, I'm waiting him na lumabas ng room para matapon ko ito... hehehe.. ayaw ko namang magalit siya sa akin... hahaha... :)